ชื่อวิทยาศาสตร์Limnophila aromatica
ชื่อสามัญRice Paddy Herb, Finger Grass
ชื่อไทยฝอยทอง(กลาง), ผักแขยง ผักกะแยง ผักกะออม(อีสาน), ผักพา(เหนือ)
วงศ์Plantaginaceae
ตำแหน่งในการลงปลูกกลางตู้, หลังตู้
สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมแสงไฟความสว่างสูง, ช่วงอุณหภูมิ 20-30 °C
อัตราการเจริญเติบโตเร็ว
รายละเอียดเป็นพรรณไม้นํ้าสวยงามประดับตู้ปลา ยอดอ่อน ต้น สามารถรับประทานเป็นผักเป็นส่วนประกอบในแกงอ่อม ในภาคเหนือ-อีสาน มีสรรพคุณทางยาช่วยลดไข้ แก้คัน หรือเป็นยาระบายอ่อนๆ ฝอยทองเป็นพืชล้มลุกมีอายุฤดูเดียว ลำต้นอวบนํ้า สูง 15-20 เซนติเมตร ใบเดี่ยวรูปหอก ไม่มีก้านใบ ขนาดใบยาว 2-4 เซนติเมตร กว้าง 0.5-1 เซนติเมตร ขอบใบจักเป็นฟันเลื่อย ใบแตกออกจากลำต้นแบบเป็น วงรอบข้อ 3 ใบ ใบน้ำคล้ายกับอุสเทอราริส ยอดจะแตกใบเป็นพุ่ม และมีสีที่หลากหลายตามความเข้มของแสงมีตั้งแต่สีเขียว แดง ม่วง ขอบใบเป็นหยักเช่นเดียวกับใบบกแต่มีความพริ้วและยาวกว่า ดอกออกเป็นช่อที่บริเวณโคนกิ่งหรือซอกใบ ก้านช่อดอกยาว มีขน กลีบดอกสีม่วงแดง โคนกลีบติดกันเป็นหลอดยาว ปลายกลีบแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนบนมี 2 แฉก ส่วนล่างมี 3 แฉก ผลเดี่ยวแบบผลแห้งแก่แล้ว แตกออก ต้นและใบเมื่อหักดูจะมีกลิ่นหอมฉุน พบขึ้นบริเวณที่ชื้นแฉะ นาข้าว คลอง บึงนํ้า
การขยายพันธุ์ตัดลำต้นหรือส่วนยอด หรือส่วนที่แตกใหม่มาปักชำ
เครดิตภาพ: นภัทร์ โสภณ ข้อมูล: ดร. กาญจนรี พงษ์ฉวี และคณะ